Nog meer oude stenen

Pompeii, de eerste verzameling stenen die we in Italië dit jaar gaan zien. Dit staat vandaag op de planning, maar eerst moeten we onze kas en koelkast aanvullen, want anders zullen we het niet eens redden. We besluiten om richting Napels te rijden wat ook op ons verlanglijstje staat om te bezoeken. Voordat we op vakantie gingen is deze stad veel in het nieuws geweest vanwege de enorme vuilnisbelten. De maffia beheerst dit, maar door conflicten wordt het vuil nu niet meer opgehaald. Dit is natuurlijk een schitterende toeristische attractie en na het uitgeven van een godsvermogen in de Carrefour rijden we de stad Napels in.
Als we eenmaal binnen zijn, is voornamelijk het chaotische verkeer het eerste wat opvalt. Overal filteren scootertjes door de auto’s heen, begeleid door een groot claxon concert. Het rijden wordt nog moeilijker gemaakt gezien het feit dat de wegen niet met asfalt maar met klinkers is bedekt. Rik heeft het alles behalve naar zijn zin, maar ik vermaak me eigenlijk wel prima. De stad zelf vind ik erg mooi en er staan een hoop koloniale gebouwen door de stad heen. Het heeft ergens wat weg van Budapest, alleen is het hier een stuk rommeliger op de weg. De vuilnisbelten die ons beloofd zijn, zijn in het centrum niet meer aanwezig, waardoor het voor ons weer tijd wordt om deze stad te verlaten. In de voorsteden waar we doorheen gekomen zijn lag zo nu en dan nog wel een hoop afval, dus het is niet zo dat we compleet teleurgesteld worden, maar we hadden er meer van verwacht. Aan de andere kant is het maar goed voor de inwoners en voor het toerisme, want Napels is bij deze voor mij een stad die ik graag nog een keer aan zou willen doen. Dit dan wel per trein en zonder Rik, die gezworen heeft hier nooit meer terug te komen.
Als we weer terug zijn op de beschaafde autoweg, keren we terug naar de camping om ons overlevingspakket op te ruimen en ons klaarmaken voor vertrek naar de stad onder de Vesuvius. Deze vulkaan is 80 jaar AD uitgebarsten en heeft Pompeii werkelijk bedolven onder de as. Dit resulteerde in een goed gepreserveerd dorpje van bijna 2000 jaar geleden waarbij zelfs de stoffelijke overschotten nog goed te zien waren, weliswaar bedolven onder de as. Als we de stad binnenlopen, bevinden we in de ruïne die groter is dan we verwacht hadden. Wij gingen er vanuit dat 2000 jaar geleden de dorpjes niet groter waren dan een kerkje, schooltje en een bakker, maar dit hebben wij totaal verkeerd ingeschat. Het dorp is gigantisch en we zijn zeker drie uur bezig om de meeste bezienswaardigheden te bezoeken. Deze oude stad wordt gekenmerkt door veel verwoeste huizen en wegen (wat niet geheel apart is na een vulkaanuitbarsting), maar ook veel schilderkunst aan de muren, pilaren en tegenwoordig ook toeristen. We zijn verrast om zoveel mensen hier te zien, maar aan de andere kant is dit niet meer dan logisch. Het is zonde dat we van te voren weinig kennis hebben van deze stad, want we lopen nu maar een rondje naar alle groot aangegeven attracties die blijkbaar de moeite waard zijn. Een grappig detail is dat de stad nog steeds bedolven is onder het zand van de vulkaan, wat we eerder op Santorini ook tegen zijn gekomen.
We zijn blij dat we dit dorp hebben gezien, maar aan de andere kant ook erg blij dat we weer naar de tent terug kunnen. Voor ons was het na Griekenland weer een verzameling pilaren en oude stenen en zijn wij dus eigenlijk slachtoffer van cultuurmoeheid geworden. Ik wil hier later zeker nog een keer terug naartoe, wanneer ik in de omgeving ben. Napels staat ook op de lijst en het lijkt me helemaal geweldig om de Vesuvius te beklimmen als dit mogelijk is. Verder is er in de buurt een eiland, naar mijn weten was dit Capri, waar de zon in een grot via de zeebodem een schitterende reflectie geeft. Voor de mensen die hier in de komende jaren naar toe gaan is deze regio dus zeker een aanrader. Ikzelf doe dit dan wel buiten de zomertijden, want het klimaat wordt steeds benauwder en heter.
Zodra we alles hebben gezien, keren we terug naar de camping met een enorme honger. Sinds tijden eten we weer rijst, waardoor we weer enigszins financieel verantwoord gaan eten. De rest van de avond is het weer als vanouds bij de tent hangen en een beetje aanmodderen, want veel valt er niet te beleven op deze camping. Ik doe verder een poging om mijn reisverhalen weer een beetje bij te werken, want het gebrek aan een laptop op de Cycladen heeft een flinke achterstand opgeleverd. Morgen hebben we na de verhuizing richting Rome een hoop tijd over, dus hoop ik alles wat deze avond niet af komt morgen te typen.